Nawoord

Laat ons even terugkeren naar Okuyama’s citaat aan het begin van dit boek. Hij sprak over een plek waar je niet hoeft te zoeken, maar waar je vinden kan wat waardevol voor je is. Wat betekent dat nu? Wat is die plek? En wat is dat waardevolle? Er is geen eenduidige interpreatie van zijn woorden, maar voor mij is die plek de dōjō. En daarbij ook de bredere gemeenschap van beoefenaars en leraren. Het is een plek waar je niet alleen technieken leert, maar ook een stukje levensfilosofie, een manier van zijn. Het is een plek waar je jezelf kunt ontwikkelen. Je kan er verbinding maken. Je vind er budō-waarden van respect, discipline, doorzettingsvermogen en nederigheid.

Toen ik dit boek begon te schrijven was mijn eerste doel om een compendium van technieken samen te stellen, om de “state of the art” van Hakkō Ryū zoals ik het geleerd heb vast te leggen. Dit blijft zeer een belangrijk element: ik heb zelf na lang zoeken nog geen andere werken gevonden die zo gedetailleerd zijn. Laat staan in het Nederlands! Gaandeweg, tijdens mijn opzoekwerk, kwam het me voor dat deze louter technische focus een gemiste kans zou zijn. Goedbedoeld als ze waren, geen enkele van de beschikbare publicaties bracht de verfijning die mijn soms wat academische geest verwacht. Ze zijn ofwel gericht op het overbrengen van technieken, ofwel ongenuanceerd; zonder enige kritische reflectie of context. Het idee groeide om op een meer holistische manier naar de mij zo aan het hart liggende kunst te kijken. De titel van dit boek, “Een hedendaagse interpretatie”, weerspiegelt deze bredere aanpak. Het is niet alleen een technische handleiding, maar pleegt ook een reflectie aan te bieden die je elders niet snel zal vinden. Ik ben ervan overtuigd dat het een waardevolle aanvulling biedt op de bestaande literatuur is geworden. Het resultaat is zeker geen wetenschappelijk werk (met ettelijke voetnoten, verwijzingen en citaten) maar door inclusie van een bronnenlijst en bibliografie wil ik wel transparant zijn over waar de mosterd vandaan komt. Door de apocriefe aard van de beschikbare informatie is het schier onmogelijk geweest om nog een objectieve waarheid te reconstrueren. Ik nodig je bij deze uit om dan ook zelf op onderzoek uit te gaan en verder te reflecteren.

Okuyama was een complex figuur, een product van zijn tijd, een vernieuwer, en ook iemand die vasthield aan tradities. Hem in een zuiver positief licht schetsen (of omgekeerd, zoals sommigen) zou hem oneer aangedaan hebben. Hij heeft een verhaal geschreven, nu zijn wij aan zet om het onze te maken, en uiteindelijk de volgende generatie te inspireren.

O-yomi itadaki arigatō gozaimasu